Pogoda w lipcu i sierpniu – czego się spodziewać?

Lipiec i sierpień 2026 roku najprawdopodobniej przyniosą temperatury wyraźnie wyższe od normy wieloletniej. Towarzyszyć im będą dłuższe fale upałów, ale też pojedyncze, gwałtowne burze. W artykule szczegółowo wyjaśniamy, jakie scenariusze rysują się dla obu miesięcy oraz jak zmienna aura może wpłynąć na wakacyjny wypoczynek.

Jaki będzie lipiec 2026?

Sezonowe wyliczenia modelu CFS wskazują na dominację stabilnych układów wysokiego ciśnienia nad znaczną częścią Europy. Taka konfiguracja baryczna blokuje typową dla tego okresu, strefową cyrkulację powietrza i otwiera drogę gorącym masom z południa kontynentu.

Skąd tak wysokie temperatury?

Nałożenie się rozległego wyżu i napływ zwrotnikowego powietrza sprawi, że już pierwszy miesiąc wakacji będzie w wielu regionach cieplejszy niż przeciętnie. Im dalej na zachód i południe Polski, tym odchylenie średniej temperatury od normy z lat 1991–2020 stanie się wyraźniejsze – w województwach śląskim, małopolskim i podkarpackim ma ono sięgać od 1,5 do 2 stopni Celsjusza. Oznacza to nie pojedyncze gorące dni, lecz częstsze i bardziej uporczywe fale upałów.

Jednocześnie na północy i północnym wschodzie kraju anomalia pozostanie najmniejsza, a tamtejsze wskazania termometrów najdłużej będą zbliżone do wartości typowych dla lipca.

Jak rozkładać się będą opady?

Większość modeli prognostycznych, w tym ECMWF oraz CFSv2, zgodnie sugeruje, że sumy opadów w lipcu okażą się niższe od przeciętnych. Przyczyną jest właśnie bliskość wyżu, który ogranicza powstawanie rozległych stref deszczu. W efekcie dominować mają opady lokalne, związane wyłącznie z burzami – intensywne, lecz krótkotrwałe i nierównomiernie rozłożone.

Taka struktura opadów nie wystarczy, aby uzupełnić deficyt wody w glebie. W połączeniu z wysokimi temperaturami może to nasilić proces suszy, zwłaszcza w zachodniej i centralnej Polsce.

Czego spodziewać się w sierpniu?

Ostatni miesiąc meteorologicznego lata zapowiada się jeszcze cieplej. Na przeważającym obszarze kraju średnie temperatury mogą przekroczyć normę o 2 stopnie Celsjusza, a na południu i południowym wschodzie nawet o 3 stopnie. Taki wzrost ozwałyby się szansą na pobicie dotychczasowych rekordów ciepła dla sierpnia.

Znacząca część analiz wskazuje, że sierpień przyniesie długotrwałe bloki wyżowe, podczas których temperatura w kulminacyjnych momentach sięgnie 35–37°C. Na krańcach zachodnich możliwe będą odczyty jeszcze wyższe. Noce tropikalne, z temperaturą nie spadającą poniżej 20°C, zdarzą się częściej niż zwykle. Wyjątkiem pozostanie wąski pas wybrzeża i Pojezierza Mazurskiego, gdzie bliskość chłodniejszego Bałtyku oraz liczne jeziora złagodzą żar.

Pod koniec czerwca 2026 roku stacja pomiarowa w Słubicach odnotowała temperaturę 40,5°C, bijąc tym samym dotychczasowy rekord ciepła dla Polski.

Odmiennie od lipca rysuje się rozkład opadów. Według prognoz CFSv2 w północnych województwach suma deszczu w sierpniu znacznie wzrośnie, a miejscami może przekroczyć średnią wieloletnią. Nad morzem i mazurskimi jeziorami będzie więc wilgotniej i bardziej burzowo. Tymczasem południe i centrum kraju nadal będą zmagać się z silnym niedoborem opadów, przez co susza nie tylko się utrzyma, ale i pogłębi.

Jak zmienna pogoda wpłynie na wakacje?

Warunki termiczne panujące w obu miesiącach sprawią, że komfort wypoczynku w dużej mierze będzie zależał od miejsca pobytu. W miastach, gdzie nagrzane powierzchnie i ograniczony ruch powietrza potęgują odczucie gorąca, wysokie temperatury szybciej dadzą się we znaki. Zupełnie inaczej wygląda to w rejonach zielonych lub położonych blisko dużych akwenów.

W sezonie z wyraźną dodatnią anomalią wybrzeże Bałtyku często jest wybierane właśnie ze względu na łagodzący wpływ morza. Bryza, większa przestronność i łatwy dostęp do plaż pozwalają znieść upały lepiej niż w głębi kraju. Planując wyjazd, warto rozważyć kierunki, gdzie łatwiej o cień i naturalną wentylację, a w rozkładzie dnia uwzględnić przerwy w najgorętszych godzinach.

Prognozy długoterminowe – na ile są wiarygodne?

Modele sezonowe, takie jak CFS czy ECMWF, pokazują ogólny trend temperatury i opadów, a nie precyzyjną pogodę na konkretny dzień. Ich trafność opiera się na analizie wielu zmiennych, a samo określenie „powyżej normy” bywa błędnie odbierane jako zapowiedź nieustannych upałów.

Jak wyjaśnia Agnieszka Prasek z IMGW-PIB, termin „temperatura powyżej normy” oznacza większe prawdopodobieństwo, że miesiąc będzie cieplejszy niż w większości analogicznych okresów z referencyjnego przedziału lat 1991–2020. Nie jest to równoznaczne z długimi falami skrajnych upałów.

Na ostateczny przebieg pogody w Polsce wpływa splot czynników globalnych i lokalnych. Oprócz ogólnego ocieplenia klimatu duże znaczenie mają:

• cykliczne zjawisko El Niño, wynikające z osłabienia pasatów i ocieplenia wód równikowego Pacyfiku,
• wskaźnik Oscylacji Północnoatlantyckiej (NAO), opisujący różnicę ciśnienia między Wyżem Azorskim a Niżem Islandzkim,
• wzrost dynamiki atmosfery spowodowany zmianami klimatu, sprzyjający zarówno falom upałów, jak i gwałtownym burzom,
• lokalne modele numeryczne, dostarczające prognoz o zasięgu tygodniowym i sezonowym.

Właśnie ze względu na tę złożoność nawet najbardziej zaawansowane wyliczenia obarczone są pewną niepewnością. Pokazują one jednak wyraźnie, że lato 2026 będzie miało charakter dynamiczny – z okresową dominacją żaru, przerywaną krótszymi epizodami chłodniejszych mas powietrza. Dla planujących urlop najważniejsza pozostaje bieżąca obserwacja aktualizowanych map i prognoz krótkoterminowych.